Drewno w Architekturze 2025 – sukces naszych absolwentek

W tegorocznej edycji ogólnopolskiego konkursu na najlepszą pracę magisterską „Drewno w Architekturze” Zofia Konarowska zdobyła II nagrodę, a Małgorzata Spierzak wyróżnienie równorzędne. Obie laureatki obroniły prace na Wydziale Architektury PW. Organizatorami konkursu jest Wydział Architektury Politechniki Białostockiej, we współpracy z firmami Unihouse i Danwood.

• Drugie miejsce w konkursie zdobyła Zofia Konarowska za pracę pt. „Adaptatywność form strukturalnych w architekturze, a rozwój odpowiedzialny. Interaktywne Centrum Kultury na Pradze-Północ w Warszawie”. Powstała ona pod kierunkiem dr inż. arch. Eweliny Gawell i mgr. inż. arch. Sławomira Kowala. 

Obraz

Adaptatywność rozwiązań stosowanych w architekturze, czyli zdolność przystosowania do zmieniających się warunków i potrzeb, staje się coraz bardziej istotnym zagadnieniem w kontekście wyzwań globalnych. Dynamiczne zmiany klimatyczne, szybko postępująca urbanizacja, wzrost populacji oraz rosnąca świadomość ekologiczna i potrzeba zrównoważonego rozwoju stawiają przed nami nowe wyzwania. W obliczu tych wyzwań konieczne staje się znalezienie nowego modelu funkcjonowania współcześnie projektowanych budynków – stosowania innowacyjnych, elastycznych rozwiązań, które umożliwią tworzenie przestrzeni odpornych na szybko zachodzące zmiany i zdolnych do adaptacji w różnych kontekstach.

• Praca Małgorzaty Spierzak pt. „Dom na styku lokalnych wpływów. Badania możliwości wykorzystania drewna i kamienia jako budulców stosowanych w tradycyjnym budownictwie Suwalszczyzny, w realizacji rozwiązań typowych, na przykładach projektów domów letnich we wsiach Tobołowo i Żywa Woda” zdobyła jedno z dwóch wyróżnień równorzędnych. Praca powstała pod kierunkiem dr. Wojciecha Wółkowskiego. 

Obraz

Celem badań podjętych przez autorkę było znalezienie współczesnych rozwiązań technologii budowlanych bazujących na tradycji budownictwa wiejskiego Suwalszczyzny. W związku z tym została przeprowadzona analiza granic tak nazywanego obszaru, która wyznaczyła tereny powiązane ze sobą historycznie oraz geograficznie. Kluczowym było również rozpoznanie różnorodności wpływów mających swoje odzwierciedlenie w budownictwie ludowym, takich jak narodowość i religia lokalnych społeczności, historia regionu, układ ruralistyczny wsi czy występujące warunki przyrodnicze. Przy opracowywaniu analiz i wniosków autorka posługiwała się materiałem zgromadzonym w efekcie wizji lokalnej, interpretowała dostępne dokumenty historyczne oraz opisywała kolejno rodzaje układów wsi, typy zabudowy zagrodowej oraz elementy budynku, co pozwoliło uzyskać całościowy obraz przedmiotu badań. Uwagę szczególnie skupiła na silnym związku budownictwa tradycyjnego Suwalszczyzny z lokalnością materiałów i umiejętnością ich praktycznego zastosowania. Projekt skupia się na poszukiwaniu rozwiązań typowych w dobranej do tematu badań funkcji domu letniego, wynikającej również z aktualnego zapotrzebowania regionu na rozwój turystyki. Elementem spajającym opracowane sześć wersji jest płaski moduł przestrzenny użyty przy rozmieszczaniu funkcji i powielany w różnych zestawieniach, co pozwoliło na realizacje największej liczby różnych potrzeb funkcjonalnych. Odpowiedzią na różnorodność regionu było stosowanie w każdej wersji kilku wariantów estetycznych wynikających z lokalnych wpływów. Rozwiązania technologiczne różnią się od siebie natomiast sposobem użycia dwóch głównych materiałów: drewna i kamienia. Ich użycie uzależnione zostało od lokalizacji domu letniego. Ponadto celem zaprojektowanych rozwiązań typowych było silne powiązanie materiału z miejscem, co jest warunkiem zrównoważonego budownictwa, do którego poprzez szereg zabiegów architektonicznych w projekcie nawiązano.

Nagrody w konkursie wręczono podczas uroczystej gali, która odbyła się 15 grudnia na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej. Pełna lista laureatów dostępna na stronie organizatora.