Historia gliny i ceramiki okiem Zofii Witkowskiej

Zofia Witkowska z Wydziału Architektury PW stworzyła projekt Centrum Ceramiki - miejsca, które skupia się wokół gliny i ceramiki, prezentując ich historię i znaczenie w wyjątkowej przestrzeni. Wizja zakłada 3 połączone podziemiem budynki, nawiązujące do form wykonanych z gliny. Koncepcja powstała pod okiem dr hab. Joanny Klimowicz w ramach przedmiotu Projekt obiektu użyteczności publicznej.

Autorka w swoim projekcie zlokalizowała Centrum w sąsiedztwie warszawskiego Dworca Zachodniego. Inspiracją była dla niej glina, jako surowiec, który został wykorzystany w elewacjach okolicznych budynków. Odwiedzający Centrum Ceramiki wyruszają w fascynującą podróż obejmującą różne kontynenty i tradycje – od Chin i Japonii, gdzie ceramika osiągnęła najwyższy poziom finezji i artystycznego kunsztu, przez dzieje zastosowania gliny w architekturze, aż po kraje basenu Morza Śródziemnego.

Obraz

Symbolika i inspiracja

Kompleks tworzą trzy obiekty połączone wspólnym holem na poziomie –1. To właśnie pod ziemią – u symbolicznego źródła surowca – rozpoczyna się opowieść o dziejach ceramiki. Na poziomie 0 bryły wyłaniają się niczym autonomiczne, ceramiczne rzeźby, które mają przypominać naczynia wykonane z gliny. Autorkę silnie zainspirowały formy białej architektury Oscara Niemeyera. 

Obraz

Największy z budynków, usytuowany od północy, mieści przestrzenie ekspozycyjne poświęcone glinie jako materiałowi budowlanemu oraz pracownie przeznaczone do warsztatów z zakresu konstrukcji i technologii. We wschodnim budynku znajduje się część wystawy dotycząca ceramiki użytkowej i porcelany, a także studia artystyczne skupione na sztuce i rzeźbie. Najmniejszy obiekt, zlokalizowany od zachodu, pełni funkcję kawiarni i czytelni – strefy sprzyjającej wyciszeniu i relaksowi. Z budynków widać doskonale kopułę holu głównego, a na zewnątrz budynki otacza przestrzeń z wystawą plenerową.  

Obraz

Centrum Ceramiki wykracza poza ramy tradycyjnego muzeum – to miejsce nauki, pracy twórczej i dialogu, integrujące sztukę, rzemiosło oraz architekturę. Synergia funkcji ekspozycyjnych, artystycznych i społecznych sprawia, że obiekt funkcjonuje jako dynamiczna przestrzeń wymiany wiedzy i bezpośredniego doświadczenia.