Absolwenci PW: Jolanta Małgorzata Orlińska

Skończyli studia na Politechnice Warszawskiej, a dzisiaj z powodzeniem rozwijają swoje kariery zawodowe. Pytamy ich o wspomnienia z czasów studenckich, wykorzystywanie zdobytych wówczas umiejętności w pracy oraz rady dla osób, które zastanawiają się nad swoją przyszłością. 

1. Imię i nazwisko

   Jolanta Małgorzata Orlińska

    

2. Studia ukończone na Politechnice Warszawskiej

   Wydział Geodezji i Kartografii, studia magisterskie, mgr inż. geodeta, specjalność fotogrametria (w Instytucie Fotogrametrii i Kartografii), rok ukończenia 1986

    

3. Wybrałam te studia, bo…

   zawsze dobrze radziłam sobie z przedmiotami ścisłymi, szczególnie z matematyką. Już jako dziecko uwielbiałam studiować mapy i atlasy, które – obok książek podróżniczych – były dla mnie fascynującym źródłem wiedzy o świecie. Dlatego geodezja i kartografia wydały mi się kierunkiem, który pozwoli połączyć zainteresowania analityczne z ciekawością świata oraz dołączyć do ludzi opisujących go poprzez tworzenie map. 

   Już wtedy fascynowały mnie wiedza stojąca za każdą mapą, precyzja ich tworzenia oraz szczególny sposób postrzegania i opisywania rzeczywistości.

    

4. Trzy słowa, które jako pierwsze przychodzą mi do głowy, kiedy myślę o studiach

   rozwój, otwartość, relacje

    

5. Najlepsze wspomnienie ze studiów

   Okres studiów to bardzo ważny etap w życiu – myślę, że dla każdego studenta. Studiowałam na początku lat osiemdziesiątych, a był to również szczególny czas w historii naszego kraju.

   Studia kojarzą mi się z intensywnością doświadczeń i poczuciem wspólnoty. Był to dla mnie czas odkrywania nowych dziedzin i możliwości, inspirujących rozmów oraz spotkań z ludźmi o podobnych pasjach. To także okres zdobywania samodzielności i nauki odpowiedzialności. Właśnie wtedy człowiek zaczyna świadomie budować własną drogę, rozwijać zainteresowania i podejmować decyzje, które mają realny wpływ na przyszłość.

   W pamięci pozostają wymagające egzaminy i projekty, ale także satysfakcja z osiągniętych rezultatów. Szczególne miejsce zajmują również niektórzy wykładowcy, którzy stali się moimi mentorami i mieli istotny wpływ na kształtowanie mojej osobowości zawodowej. Praktyki studenckie były natomiast nie tylko okazją do zdobywania doświadczenia i nauki pracy zespołowej, lecz również czasem budowania relacji i przyjaźni.

   Z perspektywy czasu wszystkie wspomnienia ze studiów zaliczam do tych najcenniejszych i najlepszych.

    

6. Największe wyzwanie/największa trudność na studiach

   Największe trudności i wyzwania mają swoją wartość, ponieważ uczą wytrwałości i budują świadomość. Każde doświadczenie – nawet trudne – pozostawia ważną lekcję na przyszłość. Nie warto jednak zatrzymywać się na porażkach ani ich rozpamiętywać, lecz wyciągać wnioski i iść dalej bogatszym o zdobyte doświadczenia.

   Poszłam dalej, dlatego dziś nie wracam już myślami do trudności i wyzwań tamtych lat. Skoro zostały pokonane, stały się po prostu częścią drogi, która mnie ukształtowała.

    

7. Obecnie pracuję 

   w Polskiej Agencji Kosmicznej (POLSA); kieruję obszarem obserwacji Ziemi w POLSA, jestem delegatem do Rady Programowej Obserwacji Ziemi Europejskiej Agencji Kosmicznej, delegatem Komitetu Copernicusa Komisji Europejskiej oraz działam w innych organizacjach międzynarodowych, związanych obserwacją Ziemi i wykorzystaniem danych satelitarnych. 

    

8. Najważniejsza rzecz, której nauczyłam się na studiach, a dzisiaj wykorzystuję w pracy

   Politechnika Warszawska to dla mnie najlepsza uczelnia techniczna w Polsce, zapewniająca solidne wykształcenie akademickie na najwyższym poziomie. Jednak wiedza to nie wszystko, co wyniosłam ze studiów i co wykorzystuję dziś w pracy zawodowej. Studia nauczyły mnie rzetelności, profesjonalizmu i odpowiedzialności, a także rozwinęły umiejętność analitycznego oraz twórczego myślenia.

   Szerokie horyzonty, interdyscyplinarność i elastyczność zdobyte podczas studiów pozwoliły mi wykorzystywać wiedzę merytoryczną zdobytą na uczelni w różnych instytucjach oraz obszarach związanych z informacją przestrzenną.

   Nauczyciele akademiccy rozbudzili we mnie zainteresowanie zawodem i ambicje zawodowe, które do dziś pozostają dla mnie motorem działania.

    

9. Co bym powiedziała młodej osobie, która ma podjąć decyzję o swojej przyszłości? 

   Z pewnością warto mieć cel i rozsądnie planować swoją przyszłość, jednak – moim zdaniem – jeszcze ważniejsze są otwartość, odwaga w podejmowaniu nowych wyzwań oraz umiejętność wyciągania wniosków z doświadczeń, których aktywne życie zawodowe dostarcza każdego dnia. Porażki traktować jak lekcje. 

   Nie należy obawiać się zmiany wcześniej obranych kierunków, ponieważ jest to naturalny element rozwoju. Decyzje podejmujemy w określonym czasie, w konkretnych okolicznościach i warunkach zewnętrznych, a każdy kolejny dzień może przynieść nowe możliwości. Warto zachować uważność, aby dostrzegać pojawiające się szanse i umieć je wykorzystywać.

   Najważniejsze są ciągły rozwój, poszerzanie wiedzy, doskonalenie kompetencji, budowanie relacji oraz odwaga w podejmowaniu decyzji i nowych wyzwań – nawet wtedy, gdy nie dysponujemy pełną wiedzą ani pewnością co do ich skutków. 

   Przyszłość rzadko przebiega dokładnie według naszych wyobrażeń, dlatego warto zachować elastyczność i gotowość do zmiany perspektywy – tym bardziej, że pojawiające się możliwości bywają cenniejsze od tych, których początkowo oczekiwaliśmy.