Błona komórkowa bakterii stanowi strukturalnie istotny i stosunkowo łatwo dostępny cel działania wielu środków przeciwdrobnoustrojowych, w tym daptomycyny, polimyksyn, peptydów przeciwdrobnoustrojowych oraz polimerów. Związki te są często skuteczne wobec bakterii wielolekoopornych i uznawane za leki ostatniej szansy. Choć początkowo uważano, że rozwój oporności na tego typu terapie jest mało prawdopodobny, coraz więcej danych wskazuje, że bakterie mogą się adaptować poprzez różnorodne mechanizmy — najczęściej związane ze zmianami składu błony oraz jej właściwości biofizycznych. Opisane mechanizmy oporności obejmują zmiany w składzie fosfolipidów, strukturze lipidu A, płynności błony, ładunku powierzchniowym oraz organizacji mikrodomen. Postęp w metodach analitycznych — obejmujących chromatografię cieczową i gazową, elektroforezę kapilarną, spektrometrię mas oraz techniki fluorescencyjne — umożliwił coraz bardziej precyzyjną charakterystykę tych adaptacji. W niniejszym przeglądzie przedstawiono strategie przebudowy błony związane z opornością zarówno u bakterii Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych, a także dokonano przeglądu metod analitycznych stosowanych do badania tych zmian. Uzyskane wyniki podkreślają rosnące znaczenie adaptacji na poziomie błony komórkowej w kontekście oporności na antybiotyki oraz wskazują na potrzebę dalszych badań z wykorzystaniem nowoczesnych narzędzi lipidomicznych i metod biofizycznych.