Celem pracy było opracowanie metody diagnozowania elektromagnetycznych wtryskiwaczy paliwa w czasie rzeczywistym, wykorzystując obserwację parametrów prądu elektrycznego dostępnych w sterowniku silnika. Wykonanie tego zadania wymagało znalezienia precyzyjnego kryterium oceny poprawności działania wtryskiwacza elektromagnetycznego. W tym celu wykorzystano model matematyczny opisujący poszczególne fazy pracy wtryskiwacza, pozwalający na symulację występowania typowych awarii. Na jej podstawie określano objawy poszczególnych awarii na podstawie obserwacji parametrów prądu elektrycznego w obwodzie sterującym. Obserwacja przebiegów napięć i prądów pozwala zlokalizować uszkodzenia elektryczne i mechaniczne wtryskiwaczy oraz ocenić poprawność działania elementów układu zasilania. Przedstawiona metoda diagnostyczna pozwala na wykrycie opisanych uszkodzeń we wczesnych stadiach ich rozwoju, co zapobiega uszkodzeniom katalizatora i innych układów silnika (zaworów, pierścieni tłokowych czy powierzchni cylindrów), czyli uszkodzeniom wynikającym z nieprawidłowej mieszanki paliwowej.

W artykule dokonano analizy parametrów istotnych dla eksploatacji wagonów metra w ruchu po torach prostych i łukowych o małych promieniach łuku. Do budowy modeli i wykonania obliczeń symulacyjnych wykorzystano aktualną wiedzę z zakresu nieliniowej dynamiki poprzecznej pojazdów szynowych oraz specjalistyczny program komputerowy Vi-Rail. Zaproponowano rozwiązanie umożliwiające bierne sterowanie zestawami kołowymi o bardzo dużych sztywnościach prowadzenia, bez konieczności stosowania układów wymuszających promieniowe ustawienie osi zestawów kołowych na zakrzywionym torze. Efekt ten uzyskano poprzez zmianę sztywności prowadzenia w płaszczyźnie poziomej ramy każdego wózka. Przyjęty kierunek działania zapewnia prostotę rozwiązania, niskie koszty wytworzenia, dużą prędkość krytyczną na torze prostym oraz wydłużoną żywotność wagonów metra wynikającą ze zmniejszonego zużycia mechanicznego kół i szyn. Przeprowadzono ocenę wielokryterialną, która potwierdziła poprawę sterowności wózka oraz zmniejszenie wpływu zestawów kołowych wagonu metra na zakrzywiony tor. Porównano objętości projektowe wagonów metra z wózkami o symetrycznym i niesymetrycznym układzie sztywności prowadnic zestawów kołowych. 

W artykule przedstawiono wyniki symulacji cyklonów stycznych odpylających: cyklonów pojedynczych o różnej geometrii oraz multicyklonu osiowego o stałych geometriach i elementach składowych. Jego celem było zastosowanie tanich analiz cyklonów w realizacji przemysłowej. Dlatego też w prezentowanych badaniach zastosowano metodykę symulacyjną wobec problemu obliczeniowej dynamiki płynów. Modele analizowano przy użyciu oprogramowania SolidWorks Flow Simulation. Prezentowane odpylacze są obiektami rzeczywistymi, mającymi zastosowanie w obiektach przemysłowych. W przypadku multicyklonu zwiększenie liczby łopatek z 5 do 8 wraz ze zmianą kąta nachylenia łopatek tj. 30° i 45° spowodowało, że stężenie pyłu wzdłuż ścian wewnętrznych wynosiło już od 10% dla 5 łopatek do ok. 37,5% dla 6 łopatek i ok. 50% dla 8 łopatek, natomiast stężenie pyłu w centralnej części urządzenia wynosi ok. 20% dla ostatniej opcji. Walidacja modelu zwraca uwagę na potencjalne zastosowanie oprogramowania w zagadnieniach związanych z przepływem w powszechnych i bardziej złożonych środowiskach numerycznych. 

Celem pracy było zbadanie dynamiki pojazdów szynowych w warunkach uszkodzeń amortyzatorów zawieszenia pierwotnego i zbadanie możliwości ich wykrywania za pomocą sztucznych sieci neuronowych. W tym celu przeprowadzono dwa rodzaje analiz: analizę wstępną modelu pojazdu szynowego 1 DOF oraz analizę drugiego modelu porównawczego wagonu pasażerskiego w programie symulacyjnym wieloczłonowym MSC.Adams z wykorzystaniem pakietu VI-Rail. Sygnały przyspieszenia uzyskane w wyniku tej ostatniej analizy posłużyły jako dane wejściowe do sztucznej sieci neuronowej (ANN). Sieci SSN o różnej liczbie warstw ukrytych były w stanie wykryć uszkodzenia w przypadku wyuczonych uszkodzeń zawieszenia, jednak osiągana dokładność wynosiła w najlepszym przypadku poniżej 63%. Wyniki te można uznać za zadowalające, biorąc pod uwagę złożoność zjawisk dynamicznych zachodzących w układzie drgań pojazdu szynowego. 

Efektywne rozwiązania transportowe opierają się na systemach multimodalnych, z dominującą rolą transportu kolejowego i drogowego w wersjach lądowych systemów oraz części łączącej i kierującej terminali intermodalnych, terminali przeładunkowych czy centrów magazynowych. Realizacja procesów transportowych zawsze wiąże się z ryzykiem braku terminowości (jakości) lub zagrożeniami dla ludzi, sprzętu i ładunku (bezpieczeństwo) wynikającymi z czynników ludzkich, technicznych, organizacyjnych oraz globalnych jak pandemia czy wojna. W artykule przedstawiono metodę mapowania ryzyka w systemach transportu multimodalnego skonfigurowanych do oceny ryzyka obniżenia jakości usług logistycznych (terminowość dostaw itp.). Metoda łączy w sobie czynniki zwykle rozpatrywane odrębnie w badaniach poszczególnych gałęzi transportu. Zaproponowano formalny zapis czynników ryzyka w postaci modelu matematycznego oraz przedstawiono studium przypadku w celu zobrazowania wdrożenia.

W artykule przedstawiono problematykę oceny efektywności realizacji procesu logistycznego z wykorzystaniem modelu symulacyjnego i teorii kolejek. Analizowanym procesem jest proces dostawy towaru do obiektu technicznego. Autorzy opisali proces wykorzystując teorię QT (ang. Queueing Theory). Było to możliwe dzięki szerokiemu zastosowaniu QT w analizie systemów oraz ocenie ich efektywności, utrzymania i niezawodności. W opracowaniu uwzględniono także opis, charakterystykę i prezentację graficzną układu, w którym realizowany jest proces. Następnie proces zaimplementowano w środowisku symulacji komputerowej. Przeprowadzono symulacje i przeanalizowano cztery warianty działania systemu. Porównanie parametrów eksploatacyjnych systemu dla każdego wariantu pozwoliło na szczegółową analizę jego działania oraz wpływu wybranych czynników na realizację procesu oraz jego efektywność i niezawodność.

Celem pracy było zbadanie wpływu Tween 80 na hydrolizę enzymatyczną słomy kukurydzianej zintegrowaną z dwuetapową membranową separacją produktów reakcji i odzyskiem enzymów. Dodanie do mieszaniny reakcyjnej 0,6% (w/v) Tween 80 spowodowało zwiększoną wydajność hydrolizy prowadzonej z użyciem Cellic® CTec2, zarówno w bioreaktorze wsadowym, jak i membranowym, w porównaniu z procesem enzymatycznym prowadzonym bez środka powierzchniowo czynnego. W bioreaktorze z membraną mikrofiltracyjną wydajności scukrzania glukanu i ksylanu były średnio odpowiednio 31,2% i 25,5% wyższe niż w przypadku braku Tween 80. Poza tym dodatek Tween 80 znacznie zwiększył przepuszczalność membrany podczas hydrolizy bez wpływu na jej współczynniki retencji w kierunku białka katalitycznego. Ultrafiltracja umożliwia częściowe odzyskanie enzymów i dostarczenie enzymów do nowego procesu hydrolizy. Wyniki uzyskane w tym badaniu potwierdziły korzyści ze stosowania Tween 80 w hydrolizie enzymatycznej biomasy lignocelulozowej. Redukcja zanieczyszczenia membrany przez środek powierzchniowo czynny podczas hydrolizy zwiększa skuteczność filtracji i wydłuża żywotność membrany.

Kompozyty ceramika/polieteroeteroketon (PEEK) mają szeroki zakres zastosowań i cieszą się dużym zainteresowaniem społeczności naukowej ze względu na ich wyjątkowe właściwości dielektryczne i mechaniczne. Jednakże połączenie między materiałem ceramicznym a PEEK jest istotnym problemem, którym należy się zająć, aby poprawić ich właściwości fizyczne i elektryczne. W tej pracy jako modyfikator granicy między tytanianem strontu baru (Ba0,6Sr0,4TiO3, BST) i PEEK wybrano żywicę polieterosulfonową (PES). Do stworzenia materiałów BST/PEEK o doskonałej stabilności częstotliwości dielektrycznej i przestrajalności dielektrycznej wykorzystano spiekanie na zimno. Badaliśmy wpływ zawartości PES na morfologię i właściwości dielektryczne materiałów BST/PEEK modyfikowanych PES. Wyniki wykazały, że PES może poprawić dyspersję cząstek BST w polimerze. Stała dielektryczna, przestrajalność dielektryczna i wytrzymałość na przebicie najpierw wzrosły, a następnie spadły wraz ze wzrostem zawartości PES. Badania te wytyczyły drogę do opracowania nowatorskiego kompozytu ceramiczno-polimerowego o dobrym wiązaniu międzyfazowym i wysokiej przestrajalności dielektrycznej. 

W niniejszym badaniu zbadano zaangażowanie młodych ludzi w naukę języków obcych. W szczególności zaangażowanie definiuje się jako metakonstrukt składający się z następujących komponentów: poznawczego, emocjonalnego i społecznego. Podjęto próbę ilościowego określenia tych poszczególnych elementów zaangażowania w ramach lekcji zadaniowych i zorientowanych na komunikację. Zastosowaliśmy pomiary elektrokardiograficzne i akcelerometryczne, aby monitorować reakcje fizjologiczne uczniów na zaangażowanie podczas regularnych zajęć z języka niemieckiego. Drugą częścią projektu było badanie ankietowe mierzące subiektywne opinie uczniów na temat ich zaangażowania. Wyniki badań potwierdzają przyjęcie podejścia zadaniowego. Najwyższy poziom zaangażowania zaobserwowaliśmy podczas zadań produktywnych, co może stanowić uzasadnienie dla nauczycieli do zwiększenia liczby zadań produktywnych w porównaniu z zadaniami receptywnymi. Ponadto, uwzględnienie w zajęciach elementu peer-learningowego okazało się istotne ze względu na jego rolę w budowaniu wewnętrznej motywacji do nauki i stymulowaniu wzrostu kompetencji społecznych. 

W swojej pracy badamy polaryzację inkluzywnego J/ψ powstającego w zderzeniach Pb-Pb przy sNN=5,02 TeV w LHC w kanale dimionowym, poprzez pomiar rozkładu kątowego produktów jego rozpadu. Badanie wykonujemy w obszarze szybkości 2,5<y<4, dla trzech poprzecznych przedziałów pędu (2<pT<4, 4<pT<6, 6<pT<10 GeV/c) oraz w funkcji centralności zderzenie dla 2<pT<6 GeV/c. Po raz pierwszy polaryzację mierzymy w odniesieniu do płaszczyzny zdarzenia zderzenia, biorąc pod uwagę kąt między mionem rozpadu o ładunku dodatnim w układzie spoczynkowym J/ψ a osią prostopadłą do wektora płaszczyzny zdarzeń w laboratorium system. Mierzona jest niewielka polaryzacja poprzeczna, której istotność sięga 3,9σ przy niskim pT i dla pośrednich wartości centralności. Polaryzację można powiązać z zachowaniem się plazmy kwarkowo-gluonowej powstałej w zderzeniach Pb-Pb, jako wirującego płynu o dużej wirowości, a także z występowaniem silnego pola magnetycznego we wczesnej fazie jej powstawania.

Widma pędu poprzecznego (pT) i parametry koalescencji B2 (anty)deuteronów mierzono po raz pierwszy w zderzeniach p-p przy s=13 TeV w strumieniach i poza nimi. W tym pomiarze kierunek wiodącej cząstki z najwyższym pT w zdarzeniu (pTlead>5 GeV/c) jest używany jako przybliżenie osi strumienia. W rezultacie zdarzenie jest dzielone na trzy obszary azymutalne, a sygnał strumienia jest uzyskiwany jako różnica między obszarem skierowanym, który oprócz zdarzenia podstawowego (UE) zawiera produkty fragmentacji strumienia, a obszarem poprzecznym, w którym dominuje UE . Stwierdzono, że parametr koalescencji w strumieniu jest w przybliżeniu 10 razy większy niż w przypadku zdarzenia podstawowego. Ta obserwacja eksperymentalna jest zgodna z obrazem koalescencji i można ją przypisać mniejszej średniej odległości w przestrzeni fazowej pomiędzy nukleonami w stożku strumienia w porównaniu ze zdarzeniem podstawowym. Wyniki przedstawione w tym artykule porównuje się z przewidywaniami prostego modelu koalescencji nukleonów, w którym rozkłady przestrzeni fazowej nukleonów są generowane przy użyciu programu pythia8 ze strojeniem Monash 2013, oraz z przewidywaniami modelu produkcji deuteronu opartego na zwykłych reakcjach jądrowych ze sparametryzowanymi przekroje zależne od energii dostrojone na podstawie danych. Ten ostatni model jest zaimplementowany w pythia8.3. Obydwa modele odtwarzają zaobserwowaną dużą różnicę pomiędzy parametrami koalescencji w strumieniu i poza strumieniem, chociaż modele nie odtwarzają prawie płaskiego trendu B2Jet, zamiast tego dają tendencję malejącą.

Współczynnik modyfikacji jądrowej pionów neutralnych mierzy się w zderzeniach proton-ołów, zarejestrowanych w środku masy energii nukleonu wynoszącej 8,16 TeV za pomocą detektora LHCb. Przekrój produkcyjny π0 wynosi mierzony różnicowo w pędzie poprzecznym (pT) dla 1,5 < pT < 10,0 GeV i w środku masy pseudoszybkość (ηc:m:) obszary 2,5 < ηc:m: < 3,5 (do przodu) i -4,0 < ηc:m: < -3,0 (do tyłu) zdefiniowano względem kierunku wiązki protonów. Pomiar w przód pokazuje znaczne tłumienie π0 produkcji, podczas gdy pomiar wsteczny pokazuje pierwszy dowód wzmocnienia π0 w protonie-ołowiu zderzenia w LHC. Łącznie pomiary te zapewniają precyzyjne ograniczenia modeli struktury jądrowej i wytwarzania cząstek w zderzeniach jądrowych o wysokiej energii.