Niniejszy artykuł przedstawia moduł wnioskowania oparty na języku Prolog do generowania kontrfaktycznych wyjaśnień na podstawie przewidywań obliczonych przez klasyfikator typu "czarna skrzynka". Zastosowane podejście składa się z czterech dobrze zdefiniowanych etapów, które można zastosować do dowolnego strukturalnego problemu klasyfikacji wzorców. Po pierwsze, wstępne przetworzenie zbioru danych poprzez przypisanie brakujących wartości i normalizację cech numerycznych. Po drugie, przekształcenie cech numerycznych w symboliczne przy użyciu klastrowania rozmytego, tak że wyodrębnione klastry rozmyte są mapowane do uporządkowanego zbioru predefiniowanych symboli. Po trzecie, kodowanie instancji jako reguły Prolog przy użyciu wartości nominalnych, predefiniowanych symboli, klas decyzyjnych i wartości zaufania. Po czwarte, obliczenie  ogólnego zaufana każdej reguły Prolog przy użyciu teorii zbiorów rozmytych, aby poradzić sobie z niepewnością spowodowaną przekształceniem wielkości liczbowych w symbole.

Odporność termiczna jest istotnym zjawiskiem w przekazie ciepła i wpływa na wiele dziedzin technologii. Zależności między wieloma czynnikami, takimi jak geometria i mikrogeometria powierzchni kontaktujących się, ich właściwości mechaniczne i termiczne, pozorne ciśnienie kontaktowe, rodzaj i właściwości cieczy międzywarstwowej, sprawiają, że przewidywanie tej oporności jest problematyczne i wymaga zarówno badań teoretycznych, jak i eksperymentalnych. W pracy przedstawiono badania eksperymentalne przewodzenia termicznego kontaktu (odwrotność oporności termicznej) połączeń stworzonych przez płaskie, dostosowujące się powierzchnie metaliczne w statycznym kontakcie. Wyniki tego badania potwierdziły istotną rolę przerw powietrznych w transporcie ciepła przez połączenie. Wartości przewodnictwa przerw zostały poprawnie przewidziane dla niskich obciążeń mechanicznych i szorstkich powierzchni.

10H-Dibenzo[b,e][1,4]tioaborinine 5,5-dioxide (SO2B) ) - silnie akceptujący elektrony boracyl o wysokim tryplecie (T1=3,05 eV) został z powodzeniem wykorzystany w termicznie aktywowanych emiterach opóźnionej fluorescencji (TADF) PXZ-Dipp-SO2B i CZ-Dipp-SO2B. W publikacji zademonstrowano niemal całkowitą separację najwyżej obsadzonych i najniżej nieobsadzonych orbitali molekularnych, prowadzącą do niskiej siły oscylatora przejścia S1→S0 CT, co skutkuje bardzo długimi czasami życia fluorescencji odpowiednio ok. 83 ns i 400 ns dla CZ-Dipp-SO2B i PXZ-Dipp-SO2B, ale przy zachowaniu wydajności kwantowej fotoluminescencji bliskiej jedności.

W tej publikacji badane są ilości konforemne w ogólnych parametrach w odniesieniu do miary harmonicznej na brzegu lokalizacji spójności M_d​ dla jednokrytycznych wielomianów f_c​(z)=z^d+c. Wiadomo, że te parametry są strukturalnie niestabilne i mają chaotyczne właściwości dynamiczne. 

Artykuł buduje narzędzia analityczne do dalszego badania ekstremalnych właściwości miary harmonicznej na ∂M_d. W szczególności, wyjaśniana, jak nieliniowa dynamika tworzy obfitość sąsiedztw jeżyków na ∂M_d efektywnie blokując dostęp do ∂M_d od zewnątrz.

Koloidalne quantum dots (QDs) są istotne ze względu na ich unikalne połączenie właściwości fizykochemicznych i szereg potencjalnych zastosowań. Poszukiwania efektywnych metod syntezy, pozwalających na uzyskanie łatwo dyspergowalnych, funkcjonalnie stabilnych i pozbawionych ligandów QDs, stanowią istotny i aktualny obszar badań. W artykule opisano wygodną strategię syntezy organometalicznej, przeprowadzaną w temperaturze pokojowej i bez użycia zewnętrznych środków powierzchniowo czynnych, dla otrzymywania regularnych kropek kwantowych tlenku cynku (ZnO) rozpuszczalnych w organicznych ligandach.

Fluorowane związki organiczne są generalnie chemicznie stabilne i mają niską polaryzowalność elektryczną ze względu na wysoką elektroujemność fluoru. Wykorzystanie fluorowanych związków organicznych i nieorganicznych do syntezy licznych związków koordynacyjnych, takich jak metalo-organiczne struktury (MOF), miało znaczący wpływ na dziedzinę chemii materiałowej. W niniejszym artykule dokonano przeglądu syntezy FMOF przy użyciu różnych strategii, charakterystyki FMOF oraz zastosowań FMOF w różnych dziedzinach, w tym w adsorpcji/separacji gazów, adsorpcji/separacji węglowodorów, adsorpcji barwników, katalizie i detekcji małych cząsteczek.

Aby radzić sobie z globalnym kryzysem klimatycznym i pomóc w osiągnięciu neutralności węglowej, oczekuje się, że stosowanie materiałów biomasy do pełnego lub częściowego zastąpienia produktów naftowych i zasobów nieodnawialnych stanie się powszechnym rozwiązaniem. Na podstawie analizy istniejącej literatury niniejsza praca przede wszystkim sklasyfikowała materiały biomasy z potencjalnymi perspektywami zastosowania w inżynierii nawierzchni według ich zastosowania oraz podsumowała ich odpowiednie metody przygotowywania i charakterystyki. Zanalizowano i podsumowano właściwości nawierzchni mieszanek asfaltowych z zastosowaniem materiałów biomasy, a także oceniono korzyści ekonomiczne i środowiskowe związane z modyfikatorem asfaltowym z biomasy.

W ramach publikacji zbadano wpływ profilu temperatury suszącego powietrza na skuteczność metody suszenia ściany murarskiej za pomocą wstrzykiwania ciepła, stosując modelowanie numeryczne. Do przeprowadzenia symulacji użyto modelu przewodzenia ciepła i wilgoci w warunkach nierównowagi. Przeanalizowano cztery strategie suszenia charakteryzujące się stałym, skokowym, stopniowym i okresowym profilem temperatury powietrza, porównując je. Zbadano trzy różne interwały ogrzewania (tj. 12, 24 i 48 h), odnoszące się do zmian profilu temperatury powietrza suszącego. Temperatura powietrza suszącego wahała się od 20 do 60 °C. Ponadto wilgotność względna powietrza suszącego odpowiadała trzem porom roku w Polsce, tj. zimie, wiośnie i lato, i wynosiła od 70 do 90% w warunkach otoczenia.

Inżynieria odbiornika/reaktora oraz technologia rozkładu mocy promieniowania nadal stanowią wyzwanie dla rozwoju i szybkiego skalowania procesów konwersji i magazynowania energii słonecznej. Niniejsze badanie zajęło się eksperymentalnym badaniem procesu termochemicznego rozszczepiania CO2 i systematycznym dostarczeniem pionierskich podejść do efektywnej konwersji energii słonecznej poprzez złożone skojarzone modele numeryczne reaktora i wysokoprzepustowego symulatora słonecznego. Modyfikacja wewnętrznej struktury odbiornika, takie jak usunięcie otworu i dalsze ulepszanie modelu poprzez wydrążanie porowatego medium, może spowodować wzrost wydajności przetwarzania energii słonecznej o 20% przy wyższym rozkładzie temperatury przy użyciu ściany komory o przewodności cieplnej 0,3 W/m·K. Poza obserwacjami eksperymentalnymi, analiza numeryczna dostarczyła nowych spojrzeń na strategię innowacji odbiornika/reaktora słonecznego oraz selektywność składu materiału redoks.

Celem artykułu jest symulacja magazynu energii cieplnej wielozbiornikowego z termokliną przemieszczającą się z zbiornika do zbiornika oraz porównanie wyników z magazynem jednozbiornikowym. Analiza tego rodzaju nie została wcześniej przeprowadzona. Podział sezonowego magazynu energii cieplnej na mniejsze zbiorniki redukuje negatywny wpływ przewodzenia ciepła przez termoklinę. Praca stanowi kontynuację już zaproponowanej koncepcji w dostępnej literaturze dotyczącej stosowania wielu magazynów energii słonecznej, ale skupiamy się głównie na opracowaniu dynamicznego modelu takiego systemu i prezentacji wyników symulacji zależnych od czasu i termokliny. Badania obejmowały również zbadanie grubości izolacji termicznej zbiorników magazynowych, z definicjami jej krytycznych rozmiarów. Nasze badanie wykazało, że stosowanie wielozbiornikowego magazynu energii cieplnej redukuje straty cieplne poprzez termoklinę.

Problem epistemicznych niepewności wprowadzanych przez parametry wejściowe kodu, których nie można oszacować inaczej niż przez wiedzę użytkownika, istnieje w analizach systemów reaktorów jądrowych od czasu przeprowadzenia pierwszych analiz niepewności. Metody Inverse Uncertainty Quantification (IUQ) mają na celu dostarczenie oszacowania rozkładów takich parametrów. W tym artykule porównywane są i oceniane dwie metody kwantyfikacji niepewności parametrów modelu krytycznego przepływu dostępnych w kodzie TRACE. Pierwsze nowatorskie podejście opiera się na algorytmie uczenia maszynowego, wykorzystując klasyfikator Random Forest do przypisywania wyników obliczeń do jednej z zdefiniowanych klas dokładności predykcji w odniesieniu do danych eksperymentalnych. Drugie podejście opiera się na próbkowaniu łańcuchów Markova Monte Carlo i wnioskowaniu bayesowskim. 

Praca przedstawia koncepcję elektro-optycznego przetwornika opartego na światłowodzie do monitorowania zjonizowanych mediów, takich jak plazma o niskiej temperaturze. Wykorzystuje ona światłowód z odcinkiem rdzenia pokrytym specjalnie spreparowaną cienką warstwą indowanej cyny (ITO), łącząc zjawiska optyczne rezonansu w utraconym modzie (LMR) z sondą elektrostatyczną. Sensor ITO-LMR, ze swoją przewodzącą powierzchnią, kształtem i geometrią dobrze odpowiada sondzie elektrostatycznej Langmuira. W tej pracy sensor ITO-LMR został wykorzystany do jednoczesnego optycznego (spektrum LMR) i elektrycznego (prąd-napięcie) badania zjonizowanych mediów, gdzie plazma o niskiej temperaturze została użyta jako przykład.  Wykazano, że sensor umożliwia czasowe, optyczne monitorowanie właściwości zjonizowanych mediów i uzyskiwanie odczytów optycznych, które mogą być przesyłane bezpośrednio do odległych lokalizacji za pośrednictwem światłowodu, bez zakłóceń wynikających z zakłóceń elektromagnetycznych.