W niniejszym artykule przedstawiamy model patosu, opisujemy jego operacjonalizację oraz demonstrujemy jego użyteczność poprzez analizę argumentacji w języku naturalnym. Rozumiemy patos jako proces perswazyjny oparty na interakcji, w którym mówcy stosują odwołania do emocji, a publiczność doświadcza emocjonalnych reakcji.

Analizujemy dwie strategie takich odwołań w debatach przedwyborczych:

• Schematy argumentacyjne oparte na patosie – bazujące na taksonomii zaproponowanej przez Waltona i in. (Argumentation schemes, Cambridge University Press, Cambridge, 2008).
• Język wywołujący emocje – oparty na psychologicznych leksykonach słów emocjonalnych (Wierzba w Behav Res Methods 54:2146–2161, 2021).

Aby dopasować odwołania do potencjalnych reakcji, zbieramy w czasie rzeczywistym reakcje użytkowników mediów społecznościowych na debaty i stosujemy analizę sentymentu (Alswaidan i Menai w Knowl Inf Syst 62:2937–2987, 2020), aby obserwować emocje wyrażane w języku.

Wyniki wskazują na znaczenie analizy patosu we współczesnym dyskursie: mówcy w debatach politycznych odwołują się do emocji w większości swoich argumentów, a publiczność w mediach społecznościowych reaguje na te odwołania, używając języka wyrażającego emocje. Nasze badania pokazują, że patos jest powszechną strategią w argumentacji w języku naturalnym, która może być analizowana przy wsparciu metod obliczeniowych.

Artykuł przedstawia zaktualizowany przegląd stanu wiedzy w dziedzinie deflektorów wiązki laserowej opartych na wykorzystaniu zwierciadeł, w tym skanerów laserowych. Zaproponowano klasyfikację tych technik, opartą głównie na zasadzie działania, kierując czytelnika do literatury związanej z poszczególnymi podgrupami deflektorów oraz najważniejszymi przykładami. Przegląd ten ogranicza się do deflektorów pracujących w trybie ciągłym lub quasi-ciągłym.

Wyróżniono następujące techniki sterowania odchyleniem zwierciadeł: siłowniki elektromagnetyczne, piezoelektryczne, elektrotermiczne, elektrostatyczne oraz ciśnieniowe. Elektromagnetyczne cewki (ang. voice coils) i deflektory piezoelektryczne tworzą jedną z podgrup tzw. szybkiego sterowania zwierciadłem (ang. fast steering mirror).

Określono główne parametry techniczne i użyteczne właściwości każdej z grup technik.

Niniejszy przegląd stanowi pierwszą część ogólnego opracowania na temat deflektorów wiązek laserowych, które będzie kontynuowane w postaci przeglądu deflektorów refrakcyjnych i dyfrakcyjnych.

Pomiar tłumienia filtrów tłumiących RF w trybie różnicowym może być wykonany bezpośrednio. Alternatywnie tłumienie to można wyznaczyć wykorzystując  modalne parametry rozproszeniowe S poprzez pomiar macierzy S dla wszystkich kombinacji bram. Niniejsza praca omawia różnice między tymi dwiema metodami. Pierwsza polega na bezpośrednim pomiarze z użyciem transformatorów separujących, a druga - z obliczeń wykorzystując pomiary parametrów modalnych.

Dodatkowo praca przedstawia metodę określania tłumienia trybu różnicowego w przypadku, gdy impedancje wejściowa i wyjściowa różnią się od tych stosowanych w pomiarach bezpośrednich, tj. 50 Ω/50 Ω. Metoda ta wymaga jednak zmiany założeń dokumentu CISPR 17 zatytułowanego „Metody pomiaru charakterystyk tłumienia pasywnych urządzeń filtrujących EMC”. W dokumencie tym wzory parametrów modalnych  są poprawne jedynie impedancja odniesienia na wejściu i wyjściu jest równa rezystancji 50 Ω. W przypadku różnych impedancji wejściowych i wyjściowych konieczne jest uwzględnienie modyfikacji tych parametrów, co zostało pokazane w niniejszej pracy.

Wprowadzenie tej innowacji do dokumentu CISPR 17 umożliwi stosowanie przedstawionej metody w różnych przypadkach oceny wydajności jednofazowych filtrów, co stanowi istotny postęp w określaniu tłumienia filtrów. Zakres częstotliwości uwzględniony w badaniach tłumienia filtrów RF obejmuje przedział od 10 kHz do 30 MHz.

Wyniki pomiarów pozwoliły wyróżnić trzy zakresy częstotliwości:

10 kHz – 150 kHz: Filtr jest w równowadze (in balance), co potwierdzają identyczne wyniki pomiarów.

150 kHz – 1,5 MHz: Tłumienie jest nakładane na dynamikę systemu pomiarowego, co skutkuje losową zależnością częstotliwości dla obu pomiarów.

Powyżej 1,5 MHz: Wyraźnie widoczna asymetria filtra powoduje rozbieżność krzywych tłumienia. Nierównowaga może wynikać z rozrzutu wartości pojemności kondensatorów Cy co jest spowodowane tolerancją pojemności gwarantowaną przez producenta.

Przedstawione wyniki i analiza wnoszą istotne ulepszenia w zakresie określania właściwości tłumienia filtrów tłumiących RF, uwzględniając różne impedancje źródła i obciążenia.

W monografii naukowej przedstawiono analizę wpływu Cyfrowych Platform Technologicznych (DTP, ang. Digital Technology Platforms) na zmiany w modelach biznesowych. Autor wskazuje kluczowe czynniki sukcesu w wdrażaniu i korzystaniu z takich platform, a także bariery, takie jak brak wystarczającej wiedzy o CPT lub trudności w pozyskaniu odpowiednich zasobów finansowych.

Książka "Business Models and Digital Technology Platforms. Implementation and Complexities for Digital Business" przedstawia kompleksowy model CPT oparty na badaniach empirycznych prowadzonych w Polsce. Pokazuje, jak platformy wpływają na działalność firm, ich konkurencyjność, rolę konsumentów w procesie współtworzenia innowacji, doświadczenia użytkowników, a także jakie są skutki wykorzystania sztucznej inteligencji dla autonomii CPT.

Publikacja oferuje unikalne, całościowe spojrzenie na złożoność tych zagadnień oraz ich znaczenie w cyfrowym biznesie. Łącząc teorię z praktyką, książka stanowi cenne źródło wiedzy dla przedsiębiorców oraz badaczy zajmujących się innowacjami w modelach biznesowych, zarządzaniem strategicznym, zarządzaniem innowacjami, transformacją cyfrową i zmianami organizacyjnymi.

Ze względu na niezwykle krótki czas trwania, topnienie kryształu zachodzące w stanie dalekim od równowagi termodynamicznej jest wyjątkowo trudne do zbadania eksperymentalnie. Dotychczasowa wiedza na temat mechanizmów takiej przemiany opiera się więc głównie na wynikach przewidywań teoretycznych. Badacze z międzynarodowego zespołu prof. Antonowicza postanowili podjąć wyzwanie sprawdzenia w warunkach eksperymentalnych, jak cienkie warstwy krystalicznego palladu topią się w skali czasowej rzędu pikosekund.

Wykorzystali do tego celu metodę pump-probe, w której energia jest dostarczana do badanej próbki w postaci femtosekundowego impulsu lasera optycznego (pump), a stan układu próbkuje femtosekundowy impuls promieniowania rentgenowskiego (probe) generowanego przez laser na swobodnych elektronach. Zmiana opóźnienia impulsu rentgenowskiego względem impulsu optycznego umożliwiła zarejestrowanie serii zdjęć dyfrakcyjnych odpowiadającym poszczególnym etapom przemiany próbki ze stanu krystalicznego w stan ciekły. Otrzymane dane doświadczalne zostały skonfrontowane z rezultatami wielkoskalowych symulacji komputerowych prowadzonych metodami dynamiki molekularnej. Uzyskano w ten sposób spójny, szczegółowy model fizyczny topnienia, w którym tempo zachodzenia przemiany wynika z względnego udziału dwóch konkurencyjnych mechanizmów przemiany: heterogenicznego, inicjowanego w strukturalnie nieuporządkowanych granicach ziaren, oraz homogenicznego, zachodzącego katastrofalnie w objętości kryształu.

Wykazano, że wraz z rosnącą energią wzbudzenia, gwałtowne topnienie homogeniczne staje się mechanizmem dominującym nad względnie powolnym topnieniem heterogenicznym. 

Dane doświadczalne wykorzystane w pracy uzyskano w ramach eksperymentu zrealizowanego na instrumencie FXE (Femtosecond X-ray Experiments) europejskiego lasera rentgenowskiego na swobodnych elektronach (European X-ray Free Electron Laser - EuXFEL).

Metoda topienia laserowego proszków metali (Laser Powder Bed Fusion) została wykorzystana do wytworzania polikrystalicznych próbek ze stopu Ni-Mn-Ga. Proszki wsadowe, o cząstkach ok. 20 µm, przygotowano poprzez mielenie kulowe taśm wytwarzanych metodą szybkiego chłodzenia (melt-spinning). Mikrostrukturę oraz ewolucję tekstury wydruków 3D ze stopu Ni-Mn-Ga zbadano za pomocą SEM, TEM oraz dyfrakcji promieniowania synchrotronowego.

Dzięki zastosowaniu dwóch różnych strategii skanowania, optymalizacji parametrów wiązki lasera oraz obróbki cieplnej po procesie, uzyskano jednorodną mikrostrukturę o silnej teksturze krystalograficznej. Zlokalizowane warunki nagrzewania i chłodzenia, występujące podczas druku 3D, pozwoliły na uzyskanie struktury z preferowaną "włóknistą" orientacją <100> wzdłuż kierunku wzrostu. Struktura krystaliczna oraz tekstura krystalograficzna ulegają znaczącym zmianom w zależności od wybranego trybu oscylacji lasera. 

Silna anizotropia krystaliczna i mikrostruktura martezytu modulowenego mają istotny wpływ na powstawanie i ruch wariantów bliźniaczych, co skutkuje anizotropową odpowiedzią mechaniczną. Reorientacja wariantów podczas treningu mechanicznego odbywa się poprzez tzw. ortogonalne ścinanie. Wykazano również, że końcowa struktura krystaliczna i temperatury przemian magnetostrukturalnych są silnie zależne od składu chemicznego, w szczególności strat manganu, naprężeń wewnętrznych oraz chemicznego uporządkowania, które prowadzi do powstawania metastabilnych faz w wyniku ekstremalnie szybkiego chłodzenia podczas drukowania 3D.

Staranny monitoring parametrów w trakcie trójstopniowego procesu wytwarzania stopów NiMnGa pozwala na:

• uzyskanie jednorodnej mikrostruktury i rozkładu pierwiastkó chemicznych w wydrukach,
• kontrolę powstającej mikrostruktury poprzez modyfikację strategii skanowania (normalna i oscylacyjna),
• usunięcie naprężeń wewnętrznych i stabilizację strukturę martenzytyczną poprzez właściwą obróbkę cieplną,
• wysokie odkształcenie indukowane polem magnetycznym (Magnetic Field Induced Strain) na poziomie 0,5%, dzięki uzyskaniu jednorodnej, kolumnowej mikrostrukturze i teksturze krystalograficznej. 

Stały rozwój robotów miękkich, rozciągliwej elektroniki czy elastycznych urządzeń medycznych wymusza poszukiwanie nowych, elastycznych struktur, które mogą zmieniać swój kształt pod wpływem zewnętrznych bodźców fizycznych. W tej pracy przedstawiono strukturę zdolną do przyjmowania różnych trójwymiarowych (3D) konfiguracji w odpowiedzi na przepływ prądu elektrycznego przez wbudowane przewodniki z ciekłego metalu.

Proponowana struktura składa się z wolumetrycznych pikseli (tzw. wokseli) połączonych szeregowo, z których każdy można niezależnie kontrolować za pomocą prądu elektrycznego i podciśnienia. Pojedynczy woksel składa się z granularnego rdzenia (GC) otoczonego silikonową powłoką. Powłoka zawiera wbudowane kanały wypełnione ciekłym metalem. Struktura zmienia swój kształt pod wpływem siły Lorentza generowanej w kanalikach ciekłego metalu przy przepływie prądu elektrycznego. Rdzeń granulowany pozwala strukturze utrzymywać swój kształt po deformacji nawet po odcięciu prądu, dzięki efektowi zakleszczania (ang. granular jamming)

W badaniu przedstawiono koncepcję, wyniki symulacji multifizycznych oraz eksperymentalną charakterystykę struktury, wykorzystując m.in. techniki takie jak trójwymiarowa korelacja obrazu cyfrowego (3D DIC) czy skanowanie pola magnetycznego w 3D, aby zbadać różne właściwości struktury. Udowodniono, że proponowana struktura może przyjmować wiele różnych kształtów, z amplitudą odkształcenia przekraczającą 10 mm, a proces ten jest w pełni odwracalny i powtarzalny.

Ten materiał przedstawia pomiar bliskostronnych skorelowanych ilości cząstek na jedno zdarzenie, zwanych "ridge yields" (wydajności grzbietowe), uzyskanych z analizy korelacji kątowych naładowanych hadronów w zderzeniach proton-proton przy energii √𝑠=13 TeV. Wydajności grzbietowe o długim zasięgu są wyznaczane dla par naładowanych cząstek o różnicy pseudopospieszności 1.4<|Δη|<1.8 oraz pędzie poprzecznym 1<pT<2 GeV/c, w funkcji liczby naładowanych cząstek mierzonych w obszarze środkowej pseudopospieszności. Ten tekst rozszerza pomiary wydajności grzbietowych na obszar niskiej krotności, gdzie w zderzeniach hadronów zazwyczaj zakłada się, że silnie oddziałujące medium raczej nie powstaje. Dokładność nowych wyników w zakresie niskiej krotności pozwala na pierwsze bezpośrednie ilościowe porównanie z wynikami uzyskanymi w zderzeniach e+e- przy energiach √𝑠=91 GeV oraz √𝑠=183-209 GeV, gdzie efekty stanu początkowego, takie jak dynamika przedrównowagowa i geometria zderzenia, nie powinny odgrywać roli.

Techniki podsumowywania kolekcji obrazów mają na celu stworzenie zwięzłej reprezentacji galerii zdjęć poprzez staranny wybór obrazów, które najlepiej oddają jej treść. W przypadku treści internetowych idealny wybór obrazów może się jednak różnić w zależności od intencji i preferencji użytkownika. Ma to szczególne znaczenie w serwisie Booking.com, gdzie ważne jest, aby prezentowane obiekty i ich wizualne podsumowania spełniały oczekiwania użytkowników.

Aby sprostać temu wyzwaniu, uwzględniamy intencje użytkowników w procesie podsumowywania wizualnych prezentacji obiektów, analizując recenzje użytkowników i wyodrębniając najważniejsze aspekty, które są w nich wspomniane. Dzięki wykorzystaniu wniosków z recenzji możemy ulepszyć wizualne podsumowania, pokazując treści, które są istotne dla użytkownika, i to bez konieczności kosztownych adnotacji.

Nasze eksperymenty, w tym badania percepcji użytkowników, pokazują wyższość naszej międzymodalnej metody, którą nazwaliśmy CrossSummarizer, nad rozwiązaniami bez personalizacji oraz opartymi na grupowaniu obrazów.

Teoria termodynamiki optycznej stanowi zaawansowane ramy teoretyczne, umożliwiające spójny opis złożonej dynamiki nieliniowych w wielomodowych układach fotonicznych. Ta teoria przewiduje, między innymi, istnienie intensywnej wielkości, tak zwanego ciśnienia optycznego (pp), które jest skorelowane z całkowitą liczbą modów układu (MM) – stanowiącej odpowiednią wielkość ekstensywną. Mimo to natura tej intensywnej wielkości wciąż pozostaje nie do końca wyjaśniona. ​W niniejszym artykule podejmujemy się wyjaśnienia fizycznego pochodzenia optycznego ciśnienia termodynamicznego, podkreślając jego podwójną naturę.​

W tym kontekście wyprowadziliśmy wzór, który rozdziela pp na dwa odrębne komponenty: jeden, związany bezpośrednio z elektrodynamicznym ciśnieniem promieniowania, oraz drugi, mający charakter entropijny, odpowiedzialny za zmiany entropii. Wykorzystując ten rezultat, opracowaliśmy nowatorski formalizm, który upraszcza obliczenia ciśnienia promieniowania w warunkach równowagi, eliminując potrzebę skomplikowanej analizy tensora naprężeń Maxwella.

Nasze teoretyczne rozważania zostały potwierdzone wynikami symulacji numerycznych, które przeprowadzono w wielomodowych nieliniowych strukturach optycznych. Uzyskane wyniki stanowią nowatorskie podejście do przewidywania oraz kontrolowania procesów związanych z ciśnieniem promieniowania elektromagnetycznego w różnych nieliniowych układach fotonicznych.

Przedstawiono nową koncepcję elektrolitów wodnych opartych na anionach heterocyklicznych (Hydrated Anionic Triplet Electrolyte, HATE). Badania strukturalne wykazały, że dimeryczne cząsteczki dihydratu 4,5-dicyjanoimidazolanu litu (LiTDI) w obecności acetonitrylu tworzą tripletowy układ jonowy trwały zarówno przy wysokich stężeniach jak i w ciele stałym. Pomiary dyfrakcji rentgenowskiej pokazują, że elektrycznie obojętne jednostki dihydratu mogą koordynować dodatkowe kationy litu pełniąc rolę nośników ładunku. Krystaliczną fazę o budowie jonowej scharakteryzowano za pomocą metod spektroskopowych, termicznych i elektrochemicznych, a następnie wykorzystano do przygotowania modelowych elektrolitów opartych na hydratach LiTDI. Pomiary liniowej woltamperometrii cyklicznej oraz spektroskopii impedancyjnej wykazały, że w badanym elektrolicie następuje zmniejszenie aktywności wody, a układ charakteryzuje się wysokim przewodnictwem oraz możliwością odwracalnej pracy podczas cyklowania ogniw. Udowodniono, że stężony roztwór hydratowanych tripletów działa analogicznie do elektrolitów bezwodnych; niezależnie od stężenia osiąga wysokie wartości przewodności jonowej (12–16 mS/cm w temperaturze pokojowej) oraz jest stabilny elektrochemicznie.

W procesach wytwarzania przyrostowego (AM) podczas osadzania materiału dochodzi do wewnętrznych obróbek cieplnych, które wpływają na właściwości wytwarzanych struktur. W niniejszej pracy zbadano wpływ cykli cieplnych na lokalną mikrostrukturę i właściwości mechaniczne nadstopu niklu wytworzonego technologią przyrostową z osadzaniem energii kierowanej wiązką elektronów (electron beam directed energy deposition, EB-DED).

Struktury wykonano z wykorzystaniem dwóch strategii osadzania: ciągłej (CDS) oraz przerywanej z chłodzeniem międzyprzejściowym (ICS). Ujawniono zmiany w profilach termicznych, historii czasowo-temperaturowej i mikrostrukturze. Wzdłuż wysokości budowanych struktur zaobserwowano zmienioną morfologię oraz strefy międzydendrytyczne wzbogacone w Nb. Stężenia Nb i Mo nie wykazywały wyraźnego trendu segregacji wzdłuż wysokości. W obu konfiguracjach zaobserwowano niższe frakcje fazy Lavesa i węglików MC.

Różnice między strategiami osadzania i lokalizacją w strukturach AM dotyczą faz γ" i δ. Wyższa zawartość Nb w strefach międzydendrytycznych sprzyja wytrącaniu się tych faz, skracając czas starzenia w porównaniu do materiałów kutych. Dłuższe czasy osadzania w strategii ICS sprzyjają wytrącaniu drobnej fazy γ" w strefach międzydendrytycznych na całej wysokości struktury. Natomiast krótki czas osadzania w CDS prowadzi do wzrostu temperatury i heterogenicznego rozkładu fazy γ" wzdłuż wysokości, co objawia się jej wzrostem i późniejszym rozpuszczaniem.

Zmiany mikrostrukturalne mają bezpośredni wpływ na właściwości mechaniczne. Struktury wykonane strategią ICS wykazują jednorodne właściwości mechaniczne w całej objętości, podczas gdy gradientowa mikrostruktura w CDS skutkuje zróżnicowanymi właściwościami mechanicznymi, ze spadkiem wytrzymałości wzdłuż wysokości.